Groeten uit Bretagne. Gebroken bladveer.

[Hein Reedijk]

Heerlijke vakantie gehad met de Flavia in Bretagne. Gereviseerde motor loopt heel goed, nauwelijks olieverbruik. Ondanks de bagage en dakkoffer was het benzineverbruik heel netjes, bijna 1:11. Ook het rijden op de snelweg bij 37C (hittegolf!) was voor de Flavia geen probleem. De motortemperatuur bleef keurig binnen de range. Voor de inzittenden was het een ander verhaal ;) Raampjes maar open.
Op de eerste dag van de vakantie kreeg ik op het parkeerterrein van een supermarkt een lekke band. Een scherp stuk ijzer! Verdorie. Gelukkig had ik een reserve binnenband meegenomen. De volgende dag heeft een plaatselijke garagist de binnenband voor mij gewisseld. Hij vond de auto zo leuk dat hij er niks voor betaald wilde hebben. Wat een geweldige service! Sowieso hadden we weer veel bekijks met de Flavia en kregen we veel leuke reacties. "C'est un cool car!"
Onderweg, bij het nemen van een Franse verkeersdrempel, had ik wel een klap gehoord. Ik dacht dat de twee uitlaatspruitstukken het asfalt hadden geraakt. Dat bleek echter niet de oorzaak van de knal! Pas bij thuiskomst en doorsmeren van de fuseekogels kwam ik achter de werkelijke oorzaak. De dwarse bladveer had een gebroken blad. Oef. Ik heb wel een engeltje op mijn schouder gehad. Heel Bretagne nog doorkruist. Het tweede blad had ook kunnen breken, met alle gevolgen van dien. Het zal metaalmoeheid geweest zijn. De bladveer was natuurlijk al 62 jaar oud, en de auto heeft al zo'n 3 ton achter de kiezen.
Een paar jaar geleden had ik, via Marktplaats, bij een Hilversumse mede Lancia-liefhebber een nieuwe bladveer op de kop getikt. Een gelukje dat ik die in de voorraad had liggen. De nieuwe bladveer is inmiddels gemonteerd. Was nog wel de nodige uurtjes werk. Op naar de volgende vakantie.

[Huib]

Spannend en mooi verhaal, Hein.

[Huib]

Ik zou trouwens het dikke rubber met de spacers tussen bladveer en draagarm vervangen door een origineel rubber.

De straal waarover de veer beweegt is anders dan de straal van de beweging van de draagarm. Het rubber moet ook dat verschil elastisch op kunnen vangen anders wordt de bladveer in een S-vorm gedwongen. Dat is een prima recept voor breken.

Om die elasticiteit in het rubber te hebben mag de dikte niet echt meer dan 63mm zijn en de lengte ook niet te kort. Voor de verticale kracht wordt het rubber dan helaas plastisch gebruikt. De fabriek moet dat hebben geweten. Niettemin zijn die rubbers gebruikt can 1960 tot 1976. Regelmatig rubber vervangen dus. Beslist geen spacers.

[Koen]

download/file.php?id=61487&mode=view

Oh leuk (not !) : hele koffer leegmaken om een lekke band te vervangen bij 37° in de volle zon op een bloedhete parking

[Hein Reedijk]

Hmm, ja, ik kan je analyse goed volgen Huib. Nooit zo bij stil gestaan. Heel plausibel. Ik heb nog ergens originele NOS rubbers liggen. Even naar op zoek.